तहानलेल्या आशेने
व्याकुळ होउन गेलो मी
वाट पाहून वळव्याची
निराश हताश झालो मी

निराशेने खचण्याआधीच
ठरवलं मन आवरावे
सोडावा ध्यास
अन स्वतःला जरा सावरावे

अखेर एका वळणावर
वळलोही मी
तिच्या प्रेमाच्या
वणव्यात जळलोही मी

पण आता पुन्हा एकदा
झुलुक बनून आलीस तू
सुप्त पंखांना
नवी तरारी दिलीस तू

तरीही वाटतयं
स्वतःला सावरावे
मृगजळच असणार ते
वेडया मनाला ह्या आवरावे

आता मात्र
काळोख्या वाटेवर एकटाच चालतोय
मात्रा हरावल्यासारखा असा एकेरीच जगतोय

कधीतरी
दुरवर एखादा प्रकाश दिसतो
सोनेरी आशेचा तो एक किरणच वाटतो

भिती वाटते तरीही
अंधाराला सरावलेल्या दोळ्यांना
शांततेला स्थिरावलेल्या कानांना

काय असेल तिथे
डोळे सुखावणारं खुलं आकाश
कि ते दिपवणारा पिवळा प्रकाश

कधी वाटतं
आता तरी एकदा धीर करुयाच
काय आहे पालिकडे बघुयाच

बघुया तर खरं
मिळालच आकाश तर पंख लावून उडुया
नाहीतर पुन्हा एकदा दूर प्रकाशाला शोधुया

मुंबईत पावसाने साचला तलाव
राजस्थानात दुष्काळाने केला गावांचा लिलाव

निसर्गाला याचा देऊ नका दोष
तुम्हीच वाढवताय त्याचा रोष

प्रदुषण लोकसंख्या कमी करा
हाच या समस्येवर उपाय खरा

प्रयत्न सोडा करण्याचा निसर्गावर मात
त्यात होईल आपलाच घात

भुमातेला पुन्हा एकदा हिरवं करुया
या!! आपण नव्या जगचं स्वप्न पेरुया

प्रेमामुळे एक होतात दाही दिशा
प्रेमामुळेच पल्लवित होतात नव्या आशा

कोणासाठी प्रेम म्हणजे सोसाटयाचा वारा
कोणासाठी प्रेम म्हणजे पावसाळ्यातल्या गारा

प्रेमामुळे लागत नाही कशातच लक्ष
प्रेमामुळेच काहींच जगणं होतं अशक्य

माझ्यासाठी प्रेम म्हणजे मोठा प्रश्न
नशिबवान होणं की पुरतं फसणं

प्रेमामुळेच म्हणतात जीवन होतं सार्थ
की जे आहे ते तेही होतं व्यर्थ

नशिबवान होणं की पुरतं फसणं
माझ्यासाठी प्रेम म्हणजे मोठा प्रश्न

मैत्रीनंतर जवळीक होते
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

मनं जवळ येतात
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

एकमेकांशिवाय करमत नाही
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

घडणारी प्रत्येक गोष्ट सांगितली जाते
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

न सांगताच भावना कळू लागतात
तेंव्हाच तर खरं प्रेम होतं
नसतो तो फक्त एक सहवास

वळव्याच्या पहिल्या पावसात
एकाच छत्रित भिजावं
शांत चांदण्या रात्रीत
तिच्याच आठवणीत निजावं

दोघांनी मिळुन एक
सुंदर स्वप्न बघावं
ती आणि मी आम्ही
एकमेकांसाठी जगावं

कधीतरी एकत्र
मिळुन जिवनगाणं गावं
त्याच्याच सुरात मिसळुन
वाहवत जावं

हो नाही म्हणत जमले आठ
साजरी करायला नववर्ष पहाट

भेटायची जागा दादर टिकिट घर
उशीर करण्यात सगळ्यांचाच कहर

अखेर साडेनऊला मंडळी हलली
अख्खी दादर चालत फिरली

सुरवातीला थोडी भेळ खाल्ली म्हणुन बरं
नाहीतर भूकेपोटी कोणाचच नव्हतं खरं

गर्दी नको अन खर्चही नको खिशाला
असं होतं तर दादरमध्धे फिरलोच कशाला

दादरकरांची मराठ्मोळी पद्धत सगळ्यांना चांगलीच कळली
आणि शेवटी मंडली चर्चगेटकड़े वळली

चर्चगेट फास्ट पकडताना झाली चूकामुक
मागे रहिलेल्यांची वाट बघत वाढली भूक

साडे अकराची वेळ आम्ही हॉटेल सत्कार गाठलं
बंद करायचय म्हणत त्यांनी बाई थोडसच वाढलं

मरींन ड्राइव तर अजून लांबच राहिला
बाराचा ठोका आम्ही हॉटेलातच पाहिला

एसेमेस वाचणं आणि फोरवर्ड करणं
मधुनचं उगाचच फोटो क्लीक मारणं

सगळ्यांनी रात्र मरींन ड्राइववर काढायच ठरलं
मी आणि माझा बुडं मात्र परत फिरलं

मस्तित झिंगलेली तरुणाई
माला शेवटची लोकल पकडायची घाई

आनंदाने मस्तीमध्धे परतणारी गर्दी
त्यांच्यावर लक्ष ठेवायला पोलिसांची वर्दी

नेहमी सारखचं लोकलमध्धे कोणाचं तरी वाजलं
“पेहेले दिन तो मत झगडो!!”, म्हणत एकाने समजावलं

कुर्ल्याला शेवटची पनवेल पकडून जीवात जिव आला
माझा न्यू इयर तर साला असा झक्कास साजरा झाला