तू होतीस

April 21, 2008 - 3 Responses

तू होतीस
तेव्हां जगच माझं वेगळं होतं
ते सुखच खरं कस आगळं होतं

आता मात्र
काळोख्या वाटेवर एकटाच चालतोय
मात्रा हरावल्यासारखा असा एकेरीच जगतोय

कधीतरी
दुरवर एखादा प्रकाश दिसतो
सोनेरी आशेचा तो एक किरणच वाटतो

भिती वाटते तरीही
अंधाराला सरावलेल्या दोळ्यांना
शांततेला स्थिरावलेल्या कानांना

काय असेल तिथे
डोळे सुखावणारं खुलं आकाश
कि ते दिपवणारा पिवळा प्रकाश

कधी वाटतं
आता तरी एकदा धीर करुयाच
काय आहे पालिकडे बघुयाच

बघुया तर खरं
मिळालच आकाश तर पंख लावून उडुया
नाहीतर पुन्हा एकदा दूर प्रकाशाला शोधुया

नवं जग

March 30, 2008 - No Responses

पाकिस्तान भारतात धरणीकंप
कतरिना, रीटाने केली अमेरिका ठप्प

मुंबईत पावसाने साचला तलाव
राजस्थानात दुष्काळाने केला गावांचा लिलाव

निसर्गाला याचा देऊ नका दोष
तुम्हीच वाढवताय त्याचा रोष

प्रदुषण लोकसंख्या कमी करा
हाच या समस्येवर उपाय खरा

प्रयत्न सोडा करण्याचा निसर्गावर मात
त्यात होईल आपलाच घात

भुमातेला पुन्हा एकदा हिरवं करुया
या!! आपण नव्या जगचं स्वप्न पेरुया

प्रेम एक प्रश्न

March 30, 2008 - No Responses

कोणासाठी प्रेम म्हणजे सोन्याचं ताट
कोणासाठी प्रेम म्हणजे चंदनाचा पाट

प्रेमामुळे एक होतात दाही दिशा
प्रेमामुळेच पल्लवित होतात नव्या आशा

कोणासाठी प्रेम म्हणजे सोसाटयाचा वारा
कोणासाठी प्रेम म्हणजे पावसाळ्यातल्या गारा

प्रेमामुळे लागत नाही कशातच लक्ष
प्रेमामुळेच काहींच जगणं होतं अशक्य

माझ्यासाठी प्रेम म्हणजे मोठा प्रश्न
नशिबवान होणं की पुरतं फसणं

प्रेमामुळेच म्हणतात जीवन होतं सार्थ
की जे आहे ते तेही होतं व्यर्थ

नशिबवान होणं की पुरतं फसणं
माझ्यासाठी प्रेम म्हणजे मोठा प्रश्न

प्रेम एक सहवास?

March 30, 2008 - No Responses

ओळखीचं रुपांतर मैत्रीत होतं
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

मैत्रीनंतर जवळीक होते
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

मनं जवळ येतात
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

एकमेकांशिवाय करमत नाही
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

घडणारी प्रत्येक गोष्ट सांगितली जाते
ते म्हणजे प्रेम नव्हे
असतो तो फक्त एक सहवास

न सांगताच भावना कळू लागतात
तेंव्हाच तर खरं प्रेम होतं
नसतो तो फक्त एक सहवास

आपलसं कुणी

March 30, 2008 - 2 Responses

एकांतात कधी वाटतं
आपलं कुणी असावं
दूर नदी काठावर
तिच्यासोबत बसावं

वळव्याच्या पहिल्या पावसात
एकाच छत्रित भिजावं
शांत चांदण्या रात्रीत
तिच्याच आठवणीत निजावं

दोघांनी मिळुन एक
सुंदर स्वप्न बघावं
ती आणि मी आम्ही
एकमेकांसाठी जगावं

कधीतरी एकत्र
मिळुन जिवनगाणं गावं
त्याच्याच सुरात मिसळुन
वाहवत जावं
First Rain

31st December 2007

March 21, 2008 - No Responses

मित्रांची फोनाफोनी
प्रत्येकाची वेगळी बहाणी

हो नाही म्हणत जमले आठ
साजरी करायला नववर्ष पहाट

भेटायची जागा दादर टिकिट घर
उशीर करण्यात सगळ्यांचाच कहर

अखेर साडेनऊला मंडळी हलली
अख्खी दादर चालत फिरली

सुरवातीला थोडी भेळ खाल्ली म्हणुन बरं
नाहीतर भूकेपोटी कोणाचच नव्हतं खरं

गर्दी नको अन खर्चही नको खिशाला
असं होतं तर दादरमध्धे फिरलोच कशाला

दादरकरांची मराठ्मोळी पद्धत सगळ्यांना चांगलीच कळली
आणि शेवटी मंडली चर्चगेटकड़े वळली

चर्चगेट फास्ट पकडताना झाली चूकामुक
मागे रहिलेल्यांची वाट बघत वाढली भूक

साडे अकराची वेळ आम्ही हॉटेल सत्कार गाठलं
बंद करायचय म्हणत त्यांनी बाई थोडसच वाढलं

मरींन ड्राइव तर अजून लांबच राहिला
बाराचा ठोका आम्ही हॉटेलातच पाहिला

एसेमेस वाचणं आणि फोरवर्ड करणं
मधुनचं उगाचच फोटो क्लीक मारणं

सगळ्यांनी रात्र मरींन ड्राइववर काढायच ठरलं
मी आणि माझा बुडं मात्र परत फिरलं

मस्तित झिंगलेली तरुणाई
माला शेवटची लोकल पकडायची घाई

आनंदाने मस्तीमध्धे परतणारी गर्दी
त्यांच्यावर लक्ष ठेवायला पोलिसांची वर्दी

नेहमी सारखचं लोकलमध्धे कोणाचं तरी वाजलं
“पेहेले दिन तो मत झगडो!!”, म्हणत एकाने समजावलं

कुर्ल्याला शेवटची पनवेल पकडून जीवात जिव आला
माझा न्यू इयर तर साला असा झक्कास साजरा झाला

Gauri

March 20, 2008 - No Responses

गौरी, अगं हे कारण असू शकतं का नकार देण्याचं?
मला पटतं, तू तुझ्या आई बाबांना पूर्ण ओळखतेस, त्यांना हे सगळं नाही चालणार.
ते विरोध करतील. कल्पना आहे मला त्याची.
अगं पण त्या विरोधाला सामोरं जायची तयारी आहे माझी.
पण जर तूच साथ दिली नाहीस तर…
तर माझ्यात ते धाडस, तो आत्मविश्वास कसा येइल?
अग हो, तुला नाही बोलता येणार तुझ्या आई वडिलांच्या मनाविरुद्ध अणि तशी माझी अपेक्षाही नाही.
मी बोलतो तुझ्या बाबांशी. कल्पना देतो त्यांना आपल्या प्रेमाची.
पटवून देतो त्यांना आपण नाही राहू शकत वेगळं. हो… तुला नाही आवडणार जर त्यांनी माझा अपमान केलेला.
अगं, पण मी सहन करीन तो.
प्रेम केले आहे आपण… आता ते मिळवायला झटायला ही लागणार!
त्याला ही नाही घाबरत मी. कोणाचही मन वळवेन गं गौरी मी.
पण माझा विश्वास माझा आधार तूच आहेस गं, गौरी तूच.
तूच असा धीर सोड्लास तर… तर मी खंबिरपणे कसा उभा राहू?
गौरी पाच वर्ष ओळखतो आपण एकमेकांना. स्वतःला ओळखत नसू तेव्हढे एकमेकांना ओळखतो.
अगं प्रेम आहे आपलं जीवापाड एकमेकांवर.
असं असताना तू एखाद्याबरोबर पंधरा मिनिटांच्या ओळखीवर फक्त आई वडिलांच्या पासंतीवर विश्वास ठेवून उरलेलं सगळं आउष्य काढणार आहेस?
अगं पळून जाण्याव्यतिरिक्त दूसरा पर्याय नाही आहे का? अगं तेव्हढं सोपं असतं का ते?
अगं सगळ्याची तयारी आहे तुझी, ठीक आहे. पण जरा आई बाबांचा विचार कर ना.
केव्हढं वाईट वाटेल त्यांना, कि आपली मूलं आपल्या मनाविरुद्ध वागत आहेत हे बघून.
हो ग त्यांनीही करायला हवा आपल्या मनाचा विचार, कबूल आहे.
अगं पण हेच तर त्यांना पटवून देऊ आपण. गौरी तू फक्त माझ्या हातात तुझा हात दे…
माझ्या बरोबर उभं राहून विश्वासानं साथ दे.
उद्याचा दिवस नक्की आपला असल गौरी … नक्कीच!!

Hello world!

March 20, 2008 - No Responses

स्वागत आहे तुमचं माझ्या ह्या blog वर.
इथे मी माझं कलात्मक काम, माझ्या भावना, माझे विचार तुमच्या समोर सादर करेन.
तुमची मतं माझ्यासाठी खुप महत्वाची आहेत, त्यामुळे मनापासून मतं व्यक्त करा… :)